سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش بیوانرژی ایران (بیوماس و بیوگاز)

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علیرضا کلوری – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک ماشین‏های کشاورزی دانشگاه علوم کشاورز
رضا طباطبائی کلور – استادیار گروه مکانیک ماشین‏های کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و مناب
سیدجعفر هاشمی – استادیار گروه مکانیک ماشین‏های کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و مناب

چکیده:

به منظور بررسی تأثیر ترکیبات مختلف فضولات گاوی و مرغی به همراه کلش برنج (Oryza sativa L.) بر میزان تولید بیوگاز؛ آزمایشی در سال ۱۳۹۱ در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری اجرا گردید. این آزمایش در دو ماه تیر و مرداد انجام شد که هر ماه دو هاضم مورد بررسی قرار گرفت؛ هاضم شماره ی یک در ماه اول شامل ۹ کیلوگرم فضولات گاوی، ۹۰۰ گرم کلش برنج به‏ همراه ۲۵ لیتر آب بود. هاضم شماره دو در همین ماه شامل ۵/۷ کیلوگرم فضولات مرغی، ۲ کیلوگرم فضولات گاوی، ۹۰۰ گرم کلش برنج به ‏همراه ۳۲ لیتر آب بود. هاضم شماره یک در ماه دوم شامل ۶ کیلوگرم فضولات گاوی، ۴/۱ کیلوگرم کلش به همراه ۳۶ لیتر آب بود. هاضم شماره دو در همین ماه شامل فضولات گاوی و مرغی به ترتیب با میزان ۷ و ۱ کیلوگرم به همراه یک کیلوگرم کلش برنج و ۳۲ لیتر آب بود. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که نسبت کربن به نیتروژن در ماه اول در هاضم های شماره یک و دو به همراه هاضم-های شماره یک و دو ماه دوم به ترتیب برابر با ۲۵، ۸۱/۹، ۲۶/۲۹ و ۲۰ بود. نتایج حاصل از میزان بیوگاز تولیدی در ماه های اول و دوم نشان داد که علاوه بر زمان ماند هیدرولیکی مواد به عنوان یکی از عوامل مهم در میزان تولید بیوگاز، میزان اسیدیته ترکیبات نیز نقش بسیار مؤثری در حجم بیوگاز تولید شده دارد؛ به طوری که بالاترین میزان بیوگاز تولیدی در این آزمایش در اسیدیته هفت به دست آمده بود. براساس آزمون تست شعله تیمار هاضم شماره ی دوم در ماه اول به دلیل وجود محیط اسیدی (اسیدیته ۷/۵) فاقد گاز متان در این آزمون شناسایی شده است. همچنین نتایج حاصل از این آزمایش نشان می دهد که در نسبت کربن به نیتروژن برابر ۳۰ بیشترین مقدار بیوگاز حاصل شده است.