سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نگار نورمهناد – دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی دانشگاه شهرکرد
محمد رضا نوری امامزاده – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه شهرکرد
بهزاد قربانی – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه شهرکرد
عبدالرحمن محمد خانی – استادیار گروه مهندسی باغبانی دانشگاه شهرکرد

چکیده:

در مناطق خشک و نیمه خشک، برای نیل به تولید اقتصادی آبیاری نقش اساسی دارد. عامل بسیار مهم در ارزیابی آبیاری، واکنش گیاه نسبت به آب است. در این راستا، به منظور بررسی تأثیر انواع مدیریت کم آبیاری در کمیت و کیفیت گوجه فرنگی آزمایشی در قالب طرح کاملاَُ تصادفی با پنج تیمار و چهار تکرار در تابستان سال ۸۵ در دانشگاه شهرکرد انجام شد. تیمارهای آبیاری شامل کم آبیاریDI75 و DI50 (به ترتیب تأمین ۷۵ و ۵۰ درصد نیاز آبی) بود که در آنها آب مورد نیاز گیاه به طور معمول به تمام محیط ریشه داده می شد و تیمارهای آبیاری بخشی PRD75 و PRD50( تأمین ۷۵ و ۵۰ درصد نیاز آبی ) که آب مورد نیاز گیاه در هر بار آبیاری فقط به یک سمت محیط ریشه داده می شد و بخش تر و خشک به طور متناوب جابه جا می شدند. تیمار F1 (تأمین ۱۰۰ درصد نیاز آبی) نیز به عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد اثر تیمارهای آبیاری بر میزان کلسیم، منیزیم، مواد جامد محلول و ویتامین ث در سطح یک درصد معنی دار بود ولی بر روی PH میوه تأثیر معنی داری نداشت. بیشترین میزان کلسیم و منیزیم در تیمارهای PRD مشاهده شد. همچنین در سطوح پلیین آبیاری، میزان ویتامین ث افزایش یافت.