سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سیده رقیه حسینی کردخیلی – کارشناس ارشد رشته باغبانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
حسین صادقی – استادیار گروه باغبانی دانشگاه کشاورزی ساری
سیدکمال کاظمی تبار – دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه کشاورزی ساری
علی رضا طلایی – استاد گروه باغبانی دانشگاه تهران

چکیده:

ریزازدیادی یک روش نسبتاً جدید برای ازدیاد زیتون است که هنوز جایگزین سیستم های متداول تکثیر نشده است و کاربرد آن در سطح وسیع نیاز به بهینه سازی دستورالعمل ها و سازگارنمودن آنها با نیازهای خاص ارقام مختلف زیتون دارد . لذا جهت بهینه سازی محیط کشت درون شیشه ای یک رقم زیتون بومی ایران با نام رشید (Olea ouropaea cv. Rashid) آزمایشاتی در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. به این منظور، قلمه های حاوی جوانه های جانبی پس از ضد عفونی سطحی با هیپوکلریدسدیم ۱۵% (۱۵ دقیقه) و ۳ بار شستشو با آب مقطر استریل به صورت قطعات گره دار درآمده و در محیطهای کشت پایه OM و MS تغییریافته کامل شده با BAP 3mg/L و کربوهیدرات های ساکارز یا مانیتول (هر کدام در دو سطح ۱۸و ۳۰ g/L ) کشت شدند. نتایج نشان داد که هم محیط کشت و ه م نوع و غلظت کربوهیدرات پرآوری شاخساره و سرعت رشد ریزنمونه ها را تحت تأثیر قرار داده و سطوح مختلف ساکارز و مانیتول اثر معنی داری بر تعداد شاخساره و گره بوجود آمده از هر ریزنمونه دارند. بهترین نتایج استقرار و واکشت در محیط های کشت دارای مانیتول به دست آمد و محیط کشت MS تغییریافته دارای ۳۰g/L مانیتول توانست بهترین وضعیت رشدی را در هر دو مرحله استقرار و واکشت را برای ریزنمونه ها فراهم کند.