سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و تکنولوژی بذر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ویکتوریا عسگری – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
آیدین حمیدی – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال
قاسم توحید لو – عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
حمیدرضا گازر – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی

چکیده:

به منظور بررسی اثر دما و نحوه خشک کردن بذر سویا ( رقم DPX) توسط دشتگاه خشک کن ( ساخته شده در موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی) بر روی آزمون جوانه زنی استاندارد و برخی از شاخصهای مربوط به این آزمون، آزمایشی با همکاری موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی و آزمایشگاه موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال( کرج) انجام گرفت. ابتدا بذور برداشت شده سویا از منطقه گرگان که دارای رطوبت ۲۳-۲۱ درصد بودند و پس از قرار دادن درون ظرف های نفوذ ناپذیر نسبت به رطوبت به موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی برای خشک کردن فرستاده شد. تیمارها شامل ۴ دمای خشک کردن ۵۰ و ۴۰ و ۳۰ و ۶۰ درجه سانتیگراد و ۳ سطح شناوری بذر ذرون خشک کن : سطح ثابت، آستانه سیال سازی و سیال سازی بذر ( با توجه به شدت هوای ورودی به محفظه خشک کن) بود. پس از این مرحله نمونه ها برای بررسی آزمون جوانه زنی استاندارد و برخی شاخص های مرتبط به این آزمون به آزمایشگاه انتقال یافت. نتایج نشان داد که اثرات متقابل دما و نوع بستر در تمامی صفات معنی دار بود. بالاترین میزان درصد جوانه زنی مربوط به تیمار اثر متقابل دمای ۳۰ درجه سانی گراد و بستر ثابت بود. (۸۶%) همچنین بالاترین مقدار شاخص بنیه طولی گیاهچه نیز مربوط به این تیمار بود (۲۸۰۸). بیشترین شاخص بنیه وزنی گیاهچه از تیمار ۴۰ درجه سانتیگراد و آستانه سیال سازی بدست آمد (۱۳/۵۱). کمترین میزان متوسط زمان لازم برای جوانه زنی (MTG) مربوط به تیمار دمایی ۳۰ درجه سانتی گراد و آستانه سیال سازی بود.