سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و جامعه علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مازیار آزادبه – استادیار، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
شیدا شادپور – کارشناس ارشد، دانشگاه صنعتی سهند تبریز

چکیده:

بایمتالهای ساخته شده از برنز سربدار و فولاد با وجود استفادهی گسترده در صنعت یاتاقان سازی با مشکل عدم چسبندگی مناسب مواجه هستند. بررسی علت عدم ایجاد باند نفوذی تحت شرایط تولید و لزوم تولید یاتاقان های غیر متخلخل روانسازی شونده توسط سیال با پشته ی فولادی، انجام عملیات اصلاحی بعدی را توجیه مینماید. این مشکل طی فرآیند عملیات حرارتی بعد از تفجوشی آستری امکان ایجاد یک باند نفوذی بین دولایه و همچنین بهبود خواص مکانیکی لایه برنزی را فراهم می کند . در این تحقیق ابتدا شرایط نفوذ به صورت تئوریک بررسی شده، سپس با استفاده از میکروسکوپ نوری، میکروسکوپ الکترونی جاروبی، آنالیزگر خطی، آنالیزگر تصویری و دستگاه تست خمش میزان چسبندگی و خواص لایه آستری مورد مطالعه قرار گرفت. طبق نتایج دمای ۸۵۰ درجه سانتی گراد به مدت ۴ ساعت شرایط بهینه عملیات حرارتی برای این بای متال هاست.