سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی علوم مدیریت نوین و برنامه ریزی پایدار ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مهناز همتی نوع دوست گیلانی – استاد یار دانشگاه پیام نور، گروه مدیریت دولتی
معصومه پیش بین – دانش آموخته مدیریت دولتی ، دانشگاه پیام نور

چکیده:

هر چند در گذشته سرمایه و امکانات مادی عامل مهم رشد و توسعه سازمان ها به شمار می رفت ، اما امروزه دانشمندان سخن ارنوعی سرمایه با نام سرمایه اجتماعی به میان آورده اند که در صورت شکل گیری در سازمان نقش تعیین کننده ای در رشد آن ایفاخواهد نمود این مفهوم به پیوندها و ارتباطات میان اعضای یک شبکه اجتماعی به عنوان منبع با ارزش اشاره دارد که با خلق هنجارها و اعتماد متقابل ، موجب تحقق اهداف اعضا و سازمان می شود.هم چنین می توان گفت سرمایه اجتماعی بیانگر ذخایری ناشی از روابط اجتماعی است که کنش کنشگرا را بارور و مستعد ساخته وآن ها را تسهیل می بخشد لذا هم مولد است و هم منبع حرکت کنش های بعدی . به همین دلیل است که از انواع سرمایه میباشد. نقش سرمایه اجتماعی امروزه مهم تر از سایر سرمایه های دیگر در سازمان و جوامع است و شبکه های روابط جمعی وگروهی ، انسجام بخش میان انسان ها، سازمان ها و انسان و سازمان می باشد. در مقاله حاضر بر آنیم تعاریف ، مفاهیم، ابعاد سرمایه اجتماعی و عوامل ایجاد کننده آن و نقش مدیران د توسعه ابعاد سرمایه اجتماعی و رابطه آموزش با سرمایه اجتماعی مورد بررسی قرار دهیم.