سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حمیدرضا صبا – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه تفرش
علی مقامع – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک خاک و پی دانشگاه تفرش

چکیده:

دیافراگم بتنی یکی از انواع سیستم های حائل برای پایدارسازی گودبرداری ها است. در این مقاله سعی شده است که تأثیر زاویه مهارهای جانبی برنیروهای داخلی و تغییر مکان جانبی دیافرگم بررسی گردد. به منظور بررسی تأثیر نوع مدل سازی (دوبعدی و سه بعدی)، نتایج حاصله از این دو نوعمدل سازی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند. همچنین مطالعه ای بر روی تحلیل دینامیکی مدل ها صورت گرقته است . نتایج حاصل شده ازمدل های عددی نشان داد که با افزایش زاویه مهارهای جانبی تغییر مکان جانبی دیافراگم افزایش و لنگر خمشی کاهش می یابد. تغییر مکان هایجانبی به دست آمده از مدل های دوبعدی بیشتر از مدل های سه بعدی بوده، ولی لنگر خمشی در بعضی نواحی مدل سه بعدی بیشتر از مدل دوبعدی می باشد.