سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی علوم شناختی در تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علی غنائی چمن آباد – عضو هیئت علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد
مرضیه سروی – دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه فردوسی مشهد
محمدسعید عبدخدغائی – عضو هیئت علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

حرمت خود عقیده و تصوری است که فرد درباره خود دارد، که از یک طرف تحت تأثیر محیط و از طرفی دیگر تحت تأثیر کنش سیستم عصبی مرکزی است. بطور کلی می توان گفت که حرمت خود پائین چرخه ای است که از یک سو فرآیندی روانشناختی و از سوی دیگر فرآیندی نوروفیزیولوژیکی است که این تغییرات روانشناختی و ن وروفیزیولوژیکی پیامدهای عصب- روانشناختی را به دنبال خواهد داشت. از آنجائیکه حرکت باعث ایجاد تغییراتی در سیستم عصبی مرکزی شده و در نتیجه منجر به بهبودهای روانشناختی می شود، می توان از حرکت بعنوان درمان اکثر بیماریهای روانشناختی استفاده کرد.