سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

طیبه فردوسی – هیات علمی دانشگاه تهران دانشکده روانشناسی و علوم ترتبیتی
محمود صفار زاه – هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

تحقیقات مربوط به حوادث نشان داده است که بیتوجهی راننده به طور تقریبی در ۲۵ تا ۳۰ درصد تمامی حوادث جادهای مؤثر است و تأثیر این عامل نیز در حوادث رانندگی ایران از جمله عوامل مهم به شمار میرود. پژوهش حاضر به دلیل اهمیت این موضوع با هدف بررسی تأثیر بیتوجهی و حواسپرتی در تصادفات رانندگی به انجام رسید. روشپژوهشعلّی- مقایسهای و نمونه آماری شامل ۲۰۸ راننده تصادف کرده و ۲۰۱ راننده غیرتصادفی بود که این تعداد با روشنمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار پزوهش آزمون سنجش دقت بوناردل، ویژگیهای دموگرافیک، پرسشنامه نگرشسنج مخصوص رانندگان و کارشناسان تصادف بود. نتایج نشان داد که درباره رابطه سن و دقت در رانندگان غیرتصادفی با افزایشسن میزان توجه و دقت افزایش یافته و با کاهش سن میزان دقت کم میشود، از لحاظ جنسیت، زنان غیرتصادفی از دقت بیشتری نسبت به مردان برخوردار هستند و از نظر تحصیلات در رانندگان تصادفی هرچه میزان تحصیلات بالاتر باشد میزان دقت آنها بیشتر میشود. از لحاظ مناطق راهنمایی و رانندگی، رانندگان تصادفی مناطق شمال شهر نیز از دقتبیشتری نسبتبه جنوب برخوردار هستند. به نظر کارشناسان از بعد شناختی عواملی مثل خستگی، خوابآلودگی، حواسپرتی و نداشتن تمرکز موجب تصادف میشود. همچنین نتایج بررسی فرضیههای تحقیق درباره رابطه میزان دقت و طول مدت رانندگی نشان داد که هر چه طول روز بالا میرود میزان دقت فرد کاهشمییابد و همچنین در خصوص رابطه میزان دقت و تجربه و مهارت رانندگی، هرچه تجربه راننده تصادفی کمتر باشد دقتبیشتری به خرج میدهد و بیشتر تحت تأثیر عوامل حواسپرتی قرار میگیرد.