سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هشتمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مریم فرزندی – دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران
شیوا رضی پور –
فاطمه موسی زادگان –
سیامک سحرخیز –

چکیده:

بادگیرها ، دستهای از پارچههای مقاوم در برابر نفوذ باد (و در بعضی موارد نفوذ آب) میباشند که قابلیت تنفس یا به بیان دیگر امکان عبور بخار آب از میان پارچه را فراهم میکنند. از این پارچهها معمولا در تولید لباسهای ضدباد ،استفاده میشود. هدف از تولید این لباسها ، افزایش گرما و راحتی فرد ، تحت شرایط وزش باد و سرما است. برای این منظور ، لباسهای ضدباد معمولا به صورت چندلایه تولید میشوند. یکی از مشکلات این محصولات ، عدم شکلپذیریلباس و ظاهر نامناسب آنها به هنگام پوشیدن است. یکی از روشهای رفع این مشکل ، لایهگذاری پارچههای ضدباد ، توسط لاییهای چسبدار با استفاده از عملیات فیوزینگ است. در اثر عملیات فیوزینگ ، فعال شدن رزین لایی و اتصالپارچه بادگیر و لایی به یکدیگر ، تغییراتی در برخی خواص فیزیکی و مکانیکی این پارچهها ایجاد میشود. در این پژوهشبا استفاده از دو پارچه بادگیر و چهار نوع لایی تاریپودی و بیبافت ، تاثیر عملیات لایهگذاری بر خواص پارچه لایهگذاری شده مانند ، قابلیت عبوردهی هوا ، آویزش ، سختی خمشی ، قابلیت عبور بخار آب ، ضخامت ، چروکپذیری و باران سنجی مورد بررسی قرار گرفته است.