سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

رضا حجازی – گروه گیاه پزشکی- دانشکده کشاورزی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
مهدی نصراصفهانی – بخش تحقیقات آفات و بیماری های گیاهی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیع
غلامرضا نادری بروجردی –

چکیده:

کشت پیاز در منطقه دلیجان استان مرکزی به صورت پراکنده صورت می گیرد. پراکندگی کشت پیاز در اکثر نقاط ای ن شهرستان دیده می شود. یکی از مهم ترین بیماری های این محصول در منطقه پوسیدگی ریشه و طبق م ی باشد که توسط گونه های مختلف قارچ فوزاریوم ایجاد می شود. علائم بیماری در پیازهای آلوده هم در ناحیه ریشه و هم در قسمت های هوایی گیاه دیده می شود. ریشه های آلوده به فوزاریوم کرمی رنگ بوده، چروکیده شده و سپس از بین می روند. هم زمان ریشه زایی مجدد صورت م ی گی رد که ریشه های جدید هم آلوده شده و بیمار می گردند و پوسیده می شوند. در این حالت جذب آب و املاح از خاک مختل می گردد و منجر به زرد شدن قسمت های هوایی خصوصاً نوک برگ ها می شود و برگ ها واژگون می شوند. پیازها ی آلوده زودرس شده و کوچک می گردند و به راحتی از جا کنده م ی شوند . در کل ۴۸ جدای ه از روی پیازها ی آلوده جداسازی شد که بر اساس کلیدهای موجود متعلق به ۳ گونهFusarium oxysporum , Fusarium Solani وFusarium equisetiبودند. بیشترین جدایه بهF . solaniتعلق داشت و پس از آنF. oxysporum در رتبه دوم از لحاظ فراوانی قرار داشت