سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی سازه و فولاد و اولین کنفرانس ملی سازه های سبک فولادی (LSF)

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسنعلی شایانفر – عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت ایران_مشاور مرکز تحقیقات ساختمان و م
علیرضا رضائیان – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
حسین دروار – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

بسیاری از ساختمانهای بتنی موجود به دلایل مختلف از جمله طراحی تنها بر اساس بار ثقلی، عدم رعایت ظوابط شکل پذیری و غیره نیاز به بهسازی لرزهای دارند. بهسازی لرزهای ساختمانهای موجود در دو سطح سازه و المانها انجام میگردد.یکی از روشهای بهسازی لرزهای در سطح سازه استفاده از مهاربندهای فولادی میباشد. از جمله مهاربندهای فولادی می – تواند به مهاربندهای واگرا با پیوند قائم تک اشاره گردد. این روش دارای مزایایی مانند افزایش شکل پذیری، سختی و مقاومتجانبی، توانایی وفق دادن با معماری، حداقل وزن اضافه شده به سازه میباشد. اما می تواند به ضعف هایی مانند عدم تطابقابعادی پیوند با تیر بتنی موجود، نیاز نیرویی زیاد در محل اتصال پیوند به تیر طبقه و نیاز به دهانه های بادبندی شده زیاد اشاره گردد. برای رفع این موارد میتواند استفاده از پیوند جفت بجای تک پیشنهاد گردد. در این مقاله، دو ساختمان بتن مسلح غیرشکلپذیر موجود، سه و نه طبقه، طبق دستورالعملFEMA 356ارزیابی لرزهای میشوند. برای بهسازی لرزهای این ساختمانها از پیوندهای تک و جفت استفاده گردیده است که نتایج بیانگر آن است که پیوندهای جفت میتواند با کمترین زمان ، هزینه و تعداد دهانههای مهاربندی این ساختمانها رو به سطح عملکرد مورد نظر برساند