سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

علیرضا نیکنفس – کارشناس باغبانی اصفهان، ،مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان اصفهان،شرکت زی
مریم امیری – کارشناس ارشد محیط زیست،اصفهان

چکیده:

استفاده از کودهای شیمیایی در مزارع علی رغم بازدهی اولیه خوب،در درازمدت اثرات سوئی برجا می گذارد.تداوم مصرف این مواد علاوه بر کاهش نفوذ پذیری خاک،ساختمان خاک را تخریب کرده،با پایین آوردن نسبت کربن به نیتروژن وزن مخصوص خاک را افزایش داده،تناسب مواد غذایی موجود در خاک را به هم زده و از همه مهمتر آلودگی زیست محیطی را به همراه خواهد داشت. با به کارگیری روشهای طبیعی از جمله افزودن بیوهوموس حاصل از فعالیت های کرم خاکی به زمین های زراعی(ورمی کمپوست)،حاصلخیزی خاک افزایش یافته و بافت خاک اصلاح می شود.لذا در این تحقیق با افزودن تعداد یکسان کرم خاکی به پنج بستر کشت متفاوت شامل(پوست سیب زمینی،کودگاوی،کود اسبی،تفاله سیب وبستر خاک و بقایای گیاهی به عنوان شاهد)در یک دوره سه ماهه و در شرایط یکسان،با پنج تکرار،تعداد کرم ها و پیله ها مورد شمارش قرار گرفت.جهت انجام آنالیزهای آماری از نرم افزارهایSPSS و Excel استفاده شده و مقایسه میانگین ها توسط روش دانکن انجام شد.بیشترین میانگین مربوط به تعداد کرم در ماه سوم در بستر کود اسبی با ۳۳۵کرم و کمترین میانگین مربوط به تفاله سیب با ۰٫۶بود که ار تعداد آنها با گذشت زمان کاسته می شود.از نظر تعداد پیله نیز بستر کود اسبی با ۴۷۳٫۶ بیشترین و بستر سیب زمینی با ۶٫۸ پیله و تفاله سیب بدون پیله،کمترین تعداد پیله را دارا بود.بستر خاک و بقایای گیاهی به عنوان شاهد،با ۶۸ پیله عملکرد متوسطی از خود نشان دادند.