سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شهره فردوسی – کارشناس ارشد مهندسی نساجی. شیمی نساجی و علوم الیاف بخش فروش و بازاریابی
ندا صادقی – کارشناس مهندسی نساجی. شیمی نساجی و علوم الیاف. دانشکده مهندسی نساجی،
محمد مرشد – عضو هیأت علمی. دانشیار دانشکده نساجی دانشگاه صنعتی اصفهان.
محمود آذرنسب – کارشناس ارشد مهندسی شیمی. دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی اصفها

چکیده:

Panox (پلی اکریلو نیتریل اکسیده شده) یا الیاف نیمه کربنی، نوعی از الیاف تابعی می باشد که می تواند جهت محافظت در مقابل شعله و حرارت استفاده شود. الیاف Panox یک محصول واسط در مراحل تولید الیاف کربن می باشد. در مقایسه با الیاف کربن، این الیاف دارای قابلیت انعطاف پذیری بیشتری بوده و می توانند جهت جامه های محافظت کننده استفاده شوند. عملیات تولید الیاف Panoxشامل عملیات اکسیداسیون گرمائی الیاف اکریلیک تحت طول ثابت یا در حالت آزاد می باشد. در حقیقت، تحت عملیات حرارتی، اکسیداسیون زنجیره پلیمری اتفاق می افتد و ساختار پلیمر تغییر می کند. در تولید الیاف Panox حرارت دادن الیاف در دمای C° ۲۷۰-۲۲۰ نیاز می باشد. در مراحل اولیه حرارت دهی الیاف اکریلیک، به علت پائین بودن دمای انتقال شیشه ای (Tg) الیاف اکریلیک، احتمال تخریب ساختار پلیمری و در نتیجه کاهش استحکام و آسیب به دیگر خواص مطلوب لیف وجود دارد. در این تحقیق، ۳ نوع کاتالیست جهت تثبیت ساختار لیف در مراحل اولیه تولید استفاده شده و سپس تولید الیاف Panox از دیتکس های مختلف الیاف اکریلیک که تحت عملیات آماده سازی قرار گرفته بودند، انجام و پارامترهای تولید بهینه سازی گردید. همچنین، خصوصیات الیاف Panox نظیر استحکام و تغییرات ساختاری لیف تویط اسپکتروسکوپی FTIR مورد مطالعه قرار گرفته است.