سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حسین ملکی نژاد – استادیار دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد
سمانه پور محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی، دانشکده منابع طبیعی، دا

چکیده:

تبخیر و تعرق یکی از مهمترین پدیده های اقلیمی موثر بر کشاورزی، منابع طبیعی و مدیریت منابع آب می باشد. بنابراین شناخت هر چه بیشتر عوامل موثر و برآورد دقیق تر آن باعث بهبود مدیریت در سطوح مزرعه و حوزه می شود. تاکنون روش های متعددی برای برآورد تبخیر و تعرق پیشنهاد نیاز به پارامترهای زیادی دارد که به دلیل کمبود ایستگاه های هواشناسی در همه مناطق قابل استفاده نیست. اندازه گیری تبخیر از تشتک از رایجترین ابزارهای برآورد تبخیر و تعرق پتانسیل در سرتاسر جهان است. در بسیاری از موارد مانند مناطق دوردست بدون وجود نتایج تشتک تبخیر، محاسبه تبخیر و تعرق ساده تر می باشد. معمولا در بیشتر ایستگاهها اعم از ایستگاههای کلیماتولوژی، تبخیر سنجی و سینوپتیک تبخیر از سطح تشتک اندازه گیری می شود. هدف اصلی در این تحقیق مقایسه نتایج حاصل از برآورد میزان تبخیر و تعرق پتانسیل با استفاده از روشهای مختلف شامل تورنت وایت، هارگریوز سامانی، پنمن مانتیث و بلانی گریدل و مقادیر تبخیر مشاهد ه ای با استفاده از تشتک تبخیر می باشد. نتایج حاصل از برآورد تبخیر از تشتک در هر ایستگاه و هم چنین تبخیر و تعرق پتایسیل به کمک آمارهای RMSE و MAE مورد ارزیابی و مقایسه قرار می گیرد. سرانجام بهترین روش برآورد تبخیر و تعرق پتانسیل که نتایج آن همخوانی بیشتری با داده های تشتک تبخیر داشته باشد معرفی می گردد.