سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس زلزله، سازه و روشهای محاسباتی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حسین عبدالهی پارسا – کارشناس ارشد مهندسی عمران – سازه، دانشگاه خوارزمی
علی معصومی – دانشیار مهندسی سازه، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه خوارزمی

چکیده:

دراکثر آیین نامه های لرزه ای تاثیر مولفه های قائم زلزله اندک است یا نادیده انگاشته شده است و تحلیل لرزه ای فقط براساس مولفه های افقی زلزله انجام می شود بررسی نگاشت های گذشته درمحدوده نزدیک گسل و آسیب های ناشی از آنها نشان میدهد که تاثیر مولفه قائم زلزله می تواند تعیین کننده باشد لذا لزوم توجه بیشتر آیین نام های لرزه ای به تحریکهای قائم زمین احساس می شود دراین مقاله ضوابط بارگذاری لرزه ای قائم درNEHRP,ASCE,UBC-97 بررسی میشود و با استاندارد ۲۸۰۰ ایران مورد مقایسه قرارمیگیرد درنهایت کاستیهای آیین نامه ایران و لزوم توجه دقیق تر وکامل تر به اثر مولفه قائم نشان داده میشود.