سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

شکراله آقایی – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
فرید مقدم – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
عبد علی ناصری – استادیار دانشگاه شهید چمران
حسین سلج محمودی – کارشناس ارشد تاسیسات ابی

چکیده:

احداث ، بهره برداری و گهداری ایستگاههای پمپاژ معمولا با هزینه های گزاف همراه است و در صورتیکه این ایستگاهها در آب شور زهکش ها در حال بهره برداری باشند هزینه نگهداری آنها مضاعف می گردد. بررسی ، ارزیابی و مهندسی مجدد ایستگاههای پمپاژ بعد از طراحی توسط کارفرمایان می تواند در کاهش هزینه های احداث و نگهداری از آنها موثر باشد . در این تحقیق ایستگاههای پمپاژ شبکه های آبیاری و زهکشی حوزه هندیجان واقع در جنوب شرقی استان خوزشتان مورد بررسی قرار گرفته شده و راهکارهای بهسازی و یا تبدیل آنها به حالت ثقلی مورد ارزیابی قرار می گیرد. برای انجام این تحقیق کوتاهترین مسیرها از ایستگاههای پمپاژ زهکشی به دریا شناسایی و خط پروژه زهکش های اصلی برای امکان افزایش کد کف آنها مورد بررسی قرار گرفته شد . در نواحی مختلف ، دبی پایه و دبی طراحی برای امکان کاهش دبی ایستگاههای پمپاژ مقایسه شدند. تحقیقات نشان می دهد که امکان بهینه سازی ایستگاه پمپاژ RMD و بهبود وضعیت ان وجود دارد و می توان ضمن تلفیق ایستگاههای شماره ۲ و ۳ با اعمال مدیریت در خصوص سیلابهای احتمالی ، ظرفیت ایستگاههای باقی مانده را تقلیل داد و دبی طراحی زه اب بر را متناسبا کاهش داد.