سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نسرین روغنی زاده گان – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست
حامد شفیعی – کارشناس ارشد بیابان زدایی دانشکده منابع طبیعی زابل

چکیده:

تقریباً تمام اکوسیستم های کویری و بیابانی جهان که به عنوان اراضی حاشیه ای تحت تأثیر فعالیت های انسانی قرار دارند، در معرض خطر فروسایی قرار گرفته و در صورت ادامه این روند نه تنها بخشی از تنوع اکوسیستمی زیستکره از دست خواهد رفت بلکه به دلیل اتکاء معیشتی شمارکثیری از مردم تهی دست به آنها،کوچ امواج انسانی عظیمی را موجب خواهد شد. این اکوسیستم ها زیستگاه هایی با موانع زیستی و محدودیت های رویشیفراوان هستند که مهمترین ویژگی آنها کمبود رطوبت کافی،ناپایداری تعادل اکولوژیک و توان ترمیم پذیری محدود است.در این مقاله ضمن بررسی مناطق بیابانی و کویری،ارزش های این مناطق مورد توجه قرار گرفته و در ادامه به مشکلات آنها نیز اشاره شده است. با تأکید بر این مطلب که مدیریت ذخیره گاه های زیستکره برای هماهنگی رابطه انسان با طبیعت تنها گزینه قابل اعتماد برای این مناطق به شمار می رود، در نهایت راهکارهایی جهت مدیریت این مناطق ارائه شده است.