سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

زهرا روحی – دانشجوی کارشناسی ارشد اقلیم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

چکیده:

بیابان،منطقه ای با بارندگی اندک ، پوشش گیاهی کم و بی بهرگی از آبهای سطحی . خاک کم قوّت و غالباً شور، بادهای تند، هوای بسیار گرم در روز و بسیار سرد در شب و فرسایش شدید از ویژگیهای دیگر آن است. دشت سگزی در ۲۵ کیلومتری شرق اصفهان به مساحت تقریبی ۴۳هزار هکتار در مجاورت فرودگاه بین‌المللی اصفهان، منطقه هوایی شهید بابایی، خطوط مواصلاتی شمال به جنوب و راه آهن جمهوری اسلامی ایران و شهرک‌های صنعتی قرار دارد. این بیابان دست ساخت انسان یعنی «دشت سجزی»یا «سگزی» ، یکی از کانون های بحرانی بیابان زایی در مرکز ایران است که خطری بزرگ برای شهرهای مجاور محسوب می شود.وجود کوره ها و معادن شن ، گچ و خاک رس را از مهمترین عوامل پیشرفت بیابان در منطقه سجزی می دانند.که در جهت رفع این مشکل اقداماتی همچون انتقال کارخانه ها به منطقه ای دیگر از اصفهان،مالچ پاشی ،بذر پاشی و نهالکاری در دست اجرا می باشد.