سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهاردهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

غلامعلی مظفری – استادیار گروه جغرافیا دانشگاه یزد

چکیده:

مالاریا یک عفونت حاد و مزمن است که با لرز، تب ، کمخوبی وگاهی اوقات با عوارض شدید و کشنده مشخص می گردد این بیماری توسط تک یاخته ای ازجنس پلاسمودیوم ایجاد میشود چهارگونه پلاسمودیوم یعنی مالاریه، اواله، ویواکس و فالسیپاروم به طور طبیعی درانسان ایجادبیماری می کنند در سال ۲۰۰۸ مناطق آندمیک بیماری مالاریا ۱۰۹ کشور بوده است که از این تعداد ۴۵ کشور آفریقایی بودند درهمین سال مبتلایان به بیماری مالاریا درایران ۱۹۲۸۵ نفربوده اند که از ۲۵۰۱ نفر از آنها درشهر چابهار بوده است این مطالعه به منظور بررسی میزان مبتلایان به بیماری مالاریا در فصولمختلف و نوع انگل می باشد. دراین مطالعه توصیفی تحلیلی اطلاعات زمینه ای و اپیدمیولوژیک کلیه بیمارانی که از ابتدای فروردین ماه ۸۲ لغایت پایان اسفندماه ۸۷ با تشخیص بیماری مالاریا تحت پیگیری ودرمان قرارگرفته بودند توسط نرم افزار excel مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت یافته های این مطالعه نشانداد که از مجموع ۱۵۶۴۱ بیمارمبتلا به مالاریا درچابهار ۷۸/۵ درصد انگل ویواکس، ۲۰/۲ درصد فالسیپاروم و ۱/۳ درصد میکسبوده اندحداکثر مواردب روز در فصل تابستان با ۴۳ درصد و کمترین موارد بروز مربوط به زمستان با ۵درصد می باشد. انگل ویواکس بالاترین میران موراد مبتلایا ن به مالاریا درشهر چابهار است شیوع بیماری دارای توزیع فصلی است بطوریکه که تابستان بیشترین و کمترین آن مربوط به فصل زمستان است.