سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی دستاوردهای نوین در زراعت

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

معصومه گوهری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستان، اهواز، ایران
محمد خیاط – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستان، اهواز، ایران

چکیده:

خطر موجود در مهندسی ژنتیک آن است که این صنعت، دولت ها را قانع کرده که محصولات ژنتیک کاملاً با محصولات طبیعی یکسان است. به همین دلیل این محصولات به منظور تضمین سلامت آن ها مورد آزمایش دقیق قرار نمی گیرند. مباحث فعلی در زمینه محصولات تراریخته فراتر از مباحث علمی است بنابراین دستیابی معقول و مناسب به بیوتکنولوژی گیاهی نیازمند توجه به موضوعاتی مانند جهانی شدن سیستم های حمایت از تولیدات داخلی، رقابت های بین المللی و یارانه هایی که به محصولات کشاورزی تعلق می گیرند. مواد غذایی تراریخته یک فناوری ناملموس است که دو عامل حساسیت برانگیز شبیه سازی و ژنتیک را در کنار هم قرار می دهد. نباید به مزایای بیوتکنولوژی بسنده کرد و در کنار آن باید به خطرات احتمالی آن نیز توجه داشت. مثال بارز انصراف شرکت آمریکایی مونسانتو از تولید یک رقم جدید گندم که با دستکاری ژنتیکی به منظور بهبود نحوه مبارزه با علف های هرز تهیه کرده بود می باشد. شورای ملی ایمنی زیستی کشور ضمن تاکید بر اهمیت توسعه فعالیت های فناوری زیستی و مهندسی ژنتیک در همه ابعاد, ضوابطی را برای انجام ایمن و سالم این گونه فعالیت ها تهیه و تدوین خواهد کرد تا براساس آن بتوان کار کنترل و نظارت بر فعالیت های مذکور را انجام داد. هدف نهایی این ضوابط تضمین سلامت انسان, کشاورزی و محیط زیست می باشد.