سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علی لطفی – استادیار برنامه ریزی محیط زیست

چکیده:

تالاب ها بدلیل شرایط جذاب اقلیمی و منابع طبیعی موجود در آنها از دیرباز مورد توجه و استفاده انسانی در زمینه های برداشت از منابع فیزیکی و بیولوژیکی بستر و حاشیه کشاورزی در محدوده آنها برداشت از منابع آبی حوزه آنها و … بوده اند به همین دلیل با توجه بهمحیط شکننده جزء آسیب پذیر ترین اکوسیستم های آبی قرار میگیرند لذا روشهای مدیریتی که بتواند ضمن جامع بودن در کوتاه ترین زمان ممکن جلوی این تخریب ها را بگیرند حائز اهمیت می باشند تکنیکهای ارزیابی سریع از جمله ابزارهای اولیه و اساسی مدیریتی هستند که با ارزیابی ابتدایی و جامع تالاب در مقیاس سرزمین با استفاده از تصاویر ماهواره ای همراه با پایش پارامترهای زیست محیطی اکولوژیکی و اقتصادی – اجتماعی می توانند با ارائه شاخصهای مناسب وضعیت تالاب از نظر تخریب را مشخص کرده و مناطقی را که نیاز به ارزیابی دقیق تر و یا حفاظت و حمایت دارند مشخص نمایند روش ارزیابی سریع مبتنی بر پارامترهای هیدرولوژی کیفیت اب خاک کاربری اراضی و مشخصه های سرزمینی مرتبط با آن و پوشش گیاهی می باشد