سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد میرزاوند – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دا
هدی قاسمیه – استادیار گروه آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کا

چکیده:

بررسی انواع فرسایش، رخساره های ژئومورفولوژیکی وخصوصیات هیدرودینامیکی سازندهای زمین شناسی از مسائل مهم در علم زمین شناسی است. در این پژوهش، زیرآبریز چهل کنار بهبهان به عنوان منطقه ی مورد مطالعه در نظر گرفته شد. نحوه ی کار به این صورت بود که ابتدا نقشه های شیب، سازندهای زمین شناسی، مقاومت به فرسایش، شبکه ی هیدرولوژیکی و کدبندی ژئومورفولوژیکی با استفاده از نرم افزارهای ArcGIS9.3 و ENVI تهیه گردید و مشخص شد که سازندهای لهبری، بختیاری و کواترنر به ترتیب ۱۸/۷۴ و ۵۳/۲۳ و ۲۸/۰۲ درصد وسعت منطقه را تشکیل می دهند. همچنین میانگین حساسیت به فرسایش در منطقه ی مورد مطالعه ۴/۱۲۵ به دست آمد. بنابراین حساسیت به فرسایش در حوضه به دلیل اینکه بیش از نیمی از حوضه با سنگ پوش کنگلومرایی حفاظت می شود، در حد متوسط است و اشکال فرسایشی موجود بر روی سازند کواترنر و بخش لهبری شبیه هم بوده و مهم ترین آنها شامل فرسایش سطحی، شیاری، آبراهه ای و خندقی است. علاوه بر این، بر روی سازند کواترنر، فرسایش کناری نیز قابل تشخیص می باشد. سازند کنگلومرایی بختیاری به خاطر لیتولوژی سخت خود در برابر فرسایش مقاوم بوده و مهم ترین فرسایش بر روی این سازند در منطقه ی مورد مطالعه، فرسایش آبراهه ای می باشد. باتوجه به نتایج به دست آمده از نقشه ی شیب منطقه،شیب منطقه اکثراً زیر۱۰درصد(دشت) بوده و تنها بخش کوچکی از منطقه در شیب ۶۰-۳۰ درصد(کوهستان) قرار دارد. واحد دشت بیشترین درصد منطقه را اشغال کرده و تیپ های آن شامل تیپ فرسایشی با رخساره ی دشت ریگی و دشت دامنه ای بوده است. با توجه به نتایج بررسی های هیدرودینامیکی سازندها، سازند بختیاری و کواترنر تراوا و بخش لهبری ناتراوا تشخیص داده شدند.