سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سید علیرضا قدیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه تهران
سید رضا اسحاقی –
پوریا نصرآبادی –
هانا همتی –

چکیده:

در سالهای اخیر نگرانی ناشی از پایان سوخت های تجدید ناپذیر و آلودگی های زیست محیطی، کشور های مختلف جهان را بر آن واداشته تا به دنبال منابع انرژی جایگزین برای این سوخت ها باشند. منبع انرژی که بتواند پایایی لازم را داشته باشد، جایگزین مناسبی برای سوخت های فسیلی باشد، از لحاظ تکنولوژیکی قابل دستیابی باشد، با استانداردهای زیست محیطی حداکثر تطابق را داشته باشد و در عین حال توان کشورها را در تامین مصرف داخلی برای تولید انرژی الکتریکی، انرژی گرمایی و حمل و نقل تضمین کند، همواره در راستای یکی از مسائل مهمی بوده است که تفکر جمعی کشورهای مختلف را مشغول خود کرده است و در سال های اخیر برنامه و چشم انداز این کشورها را در سطح جهان تحت تاثیر قرار داده است. در سال های اخیر نگرانی ناشی از پایان سوختهای تجدید ناپذیر و آلودگی های زیست محیطی ناشی از آنها، کشورهای مختلف جهان را به تحقیقات بزرگی با هزینه های بالا در زمینه انرژی های تجدیدپذیر واداشته است. به همین منظور در این مقاله به معرفی انرژی های تجدیدپذیر نوین: انرژی خورشیدی، انرژی باد، انرژی زمین گرمایی، بیوماس، انرژی آبی و کاربری انرژی ها، تکنولوژی مورد استفاده برای مهار انرژی و تأثیرات زیست محیطی آنها و استعداد ایران و پتانسیل بعضی مناطق ایران برای استفاده از این منابع پرداخته شده است. بررسی مباحث نشان می دهد که نقاطی از ایران مستعد برای توسعه انرژیهای تجدید پذیر می باشند که می توان با شناسایی دقیق تر و بهره گیری از آنها از مزایای غیرقابل انکار آنها در زمینه بهبود محیط زیست کمک گرفت.