سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمدرضا کاویانپور – دانشیار دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
احسان دوزالی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آب
ابوالفضل مقیمی – کارشناس ارشد مهندسی آب
مجید جلالوندی – دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری

چکیده:

گسترش شهرها درحاشیه رودخانه ها افزایش حجم رواناب ورودی به رودخانه ها رادربردارد این رواناب بهدلیل گذر ازمناطق شهری مقدار زیادی آلودگی به خود حمل می کند و ورود آن به رودخانه باعث افزایش آلودگی رودخانه می شود. LID یکی ازروشهای مدیریت رواناب شهری برای حفظ یا بازگرداندن شرایط هیدرولوژیکی طبیعی یک حوزه آبریز و بهبود میحط زیست درآن حوزه است دراستفاده از خصوصیات و عوارض طبیعی و مصنوعی واقع درسطح حوزه اقداماتی درجهت کاهش حجم دبی اوج رواناب تصفیه آلودگی رواناب و همچنین افزایش نفوذ وتغذیه آب زیرزمینی انجام میشود درصورت تحقق اهداف درنظر گرفته شده د رروش توسعه کم اثر با کاهش آلودگی و همچنین افزایش تغذیه به سفره های زیرزمینی علاوهب رافزایش کیفیت رواناب روبرو می شویم درمقاله حاضر به بررسی قسمتی از ابریز رودخانه کن واقع درمنطقه ۲۲ به مساحت تقریبی ۲۱۰ هکتارپرداخته شدهاست مدل SWMM برای شبیه سازی دراین تحقیق مورد استفاده قرارگرفته است