سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

علی خدایی – دانشیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
علیرضا ارمگان – دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست،
امیر صمیمی – استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

کاهشفعالیت های فیزیکی نوجوانان و جوانان در چند سال اخیر، سبب افزایشوزن و چاقی در آن ها شده است. این امر توجه جوامع علمی و سیاست گذاران را به دلیل پیامدهای زیانبار آن به خود جلب کرده است. استفاده از شیوه های حمل و نقل فعال از جمله پیاده روی و دوچرخه سواری در سفرهای تحصیلی می تواند فرصتی برای انجام بخشی از فعالیت های فیزیکی روزانه ی دانش آموزان باشد. در راستای بررسی سفرهای تحصیلی دانشآموزان بیشاز ۴۷۰۰ پرسشنامه در ۹۲ مدرسه به صورت تصادفی و طبقه بندی شده به تفکیک جنسیت و منطقه ی محل سکونت در ۲۲ منطقه ی شهرداری تهران توزیع شد و در نتیجه اطلاعات اقتصادی- اجتماعی و شیوهی سفرهای تحصیلی ۳۴۴۱ خانوار با درصد بازگشت ۷۲ % جمع آوری شد. در این مطالعه با بررسی تفاوت جنسیتی در احتمال انتخاب شیوه های حمل و نقلی فعال، مشاهده شد که ۴۵ % از دانشآموزان دختر در سفرهای رفت و ۵۲ % از آن ها در سفرهای برگشتاز شیوه های حمل و نقلی فعال استفاده می کنند و این درصدها از ۳۹ % و ۴۶ % به ترتیب برای سفرهای رفت و برگشت در دانش آموزان پسر بیشتر می باشد. مقاومت دانش آموزان دختر در برابر متغییرهایی نظیر افزایش زمان سفر، افزایش مالکیت خودرو در خانوار و توپوگرافی منطقه برای استفاده از شیوه های حمل و نقلی فعال از دانشآموزان پسر بیشتر یافتشد.