سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

ملیحه محسنی – دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت و احیاء بناها و بافت های تاریخی، دانشگاه هنر تهران
ایمان رحیم نیا – کارشناس ارشد معماری داخلی، دانشگاه هنر تهران

چکیده:

تزئینات در دوره ی اسلامی نکات فنی و ظاهری بسیاری را به همراه دارد که تحقیقات بسیاری را از سوی پژوهشگران به خودمعطوف داشته است. این بررسی ها که بیشتر به دسته بندی تزئینات و به شرح گیاهانی چون تاک، بلوط، پالمت و … پرداخته اند و تاثیری تقریبا یکسان را در تزئینات دنبال کرده اند. بررسی تاثیر گیاهان بومی بر تزئینات که موکد پیوستگی معماری بومی و تزئینات با محیط و بستر می باشد، موضوعی است که در این مقاله به آن پرداخته خواهد شد. با تبیین الهام ممعماران هر منطقه در هر دوره ی زمانی از طبیعت و بستر فرهنگی، اقلیمی و … به این نکته خواهیم رسید که به جستجوی رد پای گیاهان بومی در تزئینات هر منطقه بپردازیم، که این موضوع به معنای ایجاد واژه ی جدید به نام تزئینات بومی خواهد بود و تغییری در دیدگاه ثابت بودن سبک های معماری در تمام نقاط را به دنبال خواهد داشت. در واقع این موضوع بدان اشاره خواهد داشت که معماری و تزئینات هر منطقه در عین دنبال کردن کلیتی واحد، در جزئیات با بستر و زمینه ی خود همسو و هماهنگ می باشد. به نظر می رسد که همکاری بین رشته ای میان مطالعات تزئینات دوره ی اسلامی با متخصصان کشاورزی برای تهیه ی لیست گیاهان بومی هر منطقه و مطابقت آن با تزئینات موثر خواهد بود. روش تحقیق این مطالعه کیفی و از ابزار مطالعات کتابخانه ای استفاده شده است