سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجید حسن پور دهنوی – کارشناس ارشد مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
علی لغوی – کارشناس ارشد مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

بیش از یک دهه است که توسعه صنعتی مبتنی بر خوشه ها، به عنوان یک استراتژی نوین مورد توجه برنامه ریزان و سیاستگذاران کشورهای صنعتی و در حال توسعه است. خوشه صنعتی به مجموعه ای از واحدهای کسب و کار اطلاق می شود که در یک منطقه جغرافیایی و یک گرایش صنعتی متمرکز شده و با همکاری و تکمیل فعالیت های یکدیگر، به تولید و عرضه تعدادی کالا و خدمات می پردازند و از چالش ها و فرصت های مشترک برخوردارند. عموماً خوشه ها تعداد زیادی از واحدهای اقتصادی خرد، کوچک و متوسط را در برمی گیرند که از نظر جغرافیایی، این واحدها می توانند در سطح روستا، شهر و یا شهرستان پراکنده باشند. بدین ترتیب، مشخصه خوشه های صنعتی، تمرکز جغرافیایی، همکاری در تکمیل فعالیت های یکدیگر، تولیدات و خدمات مشترک و همین طور چالش ها و فرصت های مشترک است.در این مقاله با مطالعه موردی (Case Study) خوشه صنعت نساجی یزد و آنالیز کسب و کار در بخش های مواد اولیه، نیروی انسانی، ساختار و سطح تکنولوژی، بازار و تولید، وضعیت ساختار موجود خوشه ترسیم و با استفاده از مدل توسعه خوشه ای، راهکارهایی برای ارتقاء خوشه نساجی جهت دستیابی به ساختار توسعه یافته ارائه شده است