سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

بهمن پریزادیان کاوان – دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
محمود شمس شرق –

چکیده:

کاهش مقدار بافت چربی و افزایش میزان بافت ماهیچه باعث بهبود سرعت رشد و کیفیت محصولات دامی می شود. در نتیجه کارآیی پرورش حیوانات گوشتی برای تولید گوشت افزایش می یابد. یکی از معضلات عمده در صنعت پرورش دام و طیور، وجود چربی اضافی در لاشه می باشد که نسبت به پروتئین ارزش کمتری دارد. از طرف دیگر بالا بودن چربی لاشه و گوشت موجب افزایش فشار خون، تولید سنگ های صفراوی و بیماری های قلبی و عروقی می شود. به همین دلیل در سال های اخیر توجه به استفاده از روش های کوتاه و بلندمدت برای کاهش چربی لاشه افزایش یافته است. در روش های کوتاه مدت از مواد محرک رشد و تغذیه ای مانند ال کارنیتین استفاده می شود. ال کارنیتین یک شبه ویتامین – – است که به آسانی در آب حل می شود و دارای نقش های متعددی از جمله محافظت و تنظیم غشاهای سلولی، افزایش ایمنی، نقش متابولیکی و همچنین نقش کاتالیتیکی می باشد. در سال های اخیر نشان داده شده است که نیاز به ال کارنیتین تحت بعضی از شرایط از جمله محدود بودن سنتز ال کارنیتین در حیوانات جوان، مصرف جیره هایی با مقدار چربی – – بالا و دارای ال کارنیتین کم و همچنین جذب روده ای کم، افزایش یافته، بنابراین افزودن آن به صورت مکمل به خوراک مصرفی خصوصاً برای جوجه های گوشتی که دارای سرعت – رشد بالایی هستند، می تواند موثر باشد. جیره های پرندگان اساساً حاوی درصد بالایی از غلات می باشند که دارای ال کارنیتین پایینی هستند. همچنین این جیره ها از نظر محتوی – پیش نیازهای سنتز ال کارنیتین یعنی لیزین و متیونین نیز محدودیت دارند و حیوان جهت تأمین نیاز خود به کارنیتین تنها متکی به سنتز داخلی می باشد. بنابراین افزایش نیاز – متابولیکی حیوان و سنتز ناکافی ال کارنیتین در بدن به همراه تأمین کم ال کارنیتین از طریق جیره می تواند محدودیتی از نظر تأمین نیاز متابولیکی حیوان به وجود آورد که نهایتاً – – این عدم کفایت ال کارنیتین منجر به بازدهی کمتر و چاقی بیشتر حیوان می گردد. بنابراین افزودن ال کارنیتین به جیره می تواند در افزایش عملکرد پرنده موثر باشد. وظیفه اصلی – -ال کارنیتین انتقال اسیدهای چرب از غشای داخلی میتوکندری به محل بتا اکسیداسیون در ماتریکس میتوکندری است. همچنین در خارج کردن اسیدهای آلی کوتاه زنجیر و – متوسط زنجیر حاصل از متابولیسم میتوکندری نقش دارد. استفاده از ال کارنیتین سبب کاهش مقدار چربی خام در نمونه های گوشت می شود. کاهش مقدار چربی خام نمونه های – گوشت می تواند در بهبود ماندگاری گوشت در طی ذخیره سازی موثر باشد، زیرا با افزایش مقدار چربی خام، روند پراکسیداسیون اسیدهای چرب تسریع می شود و این موضوع می تواند سبب تولید مقادیر بیشتری مالون دی آلدئید شود. لذا مکمل ال کارنیتین می تواند از طریق کاهش مقدار چربی گوشت و روند اکسیداسیون در بهبود کیفیت گوشت اثرات – مثبتی داشته باشد