سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

قاسم حقانی پریی – کارشناس ارشد مدیریت مناطق بیابانی و رئیس گروه حفاظت خاک
قاسم عباسی – فوق لیسانس مدیریت دولتی و معاون دفتر امور بیابان
علی حاجی بگلو – کارشناس ارشدمرتع و آبخیزداری و کارشناس دفتر امور بیابان
محمدرضا منتظری – مسئول واحد بیابان زدایی شهرستان شاهرود

چکیده:

آب عنصری حیاتی است که کمبود آن درمناطق خشک و نیمه خشک احداث توسعه فضای سبز و گسترش کشت در اراضی مستعد را با محدودیت مواجه می سازد طبق آمار موجود بیش از ۹۵ درصد از آبی که درکشور مصرف می شود در بخش کشاورزی مورد استفاده قرار میگیرد در نتیجه بیشترین حجم تلفات آب نیز در این بخش رخ میدهد. محدودیت منابع آب کشور ضرورت صرفه جویی در مصرف آب را روشن می سازد اعمال مدیریت صحیح و بکارگیری تکنیکهای پیشرفته بهمنظرو حفظ ذخیره رطوبتی خاک و افزایش ظرفیت نگهداری آب در خاک از جمله اقدامات موثر برای افزایش راندمان آبیاری و درنتیجه بهبود بهره برداری از منابع محدود آب کشور می باشد. دستیابی به اهداف فوق الذکر به انجام اقداماتی نظیر استفاده از کود سبز و آلی مالچ گیاهی … با استفاده از مواد اصلاح کننده نظیر تورب، پرلیت، پیت، لیکا، پلیمرها و مواد طبیعی غنی شده نظیر زئوپلانت و زئولیت میسر می باشد.