سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

محمد میرزاوند – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری
هدی قاسمیه – استادیاردانشگاه کاشان
علی اکبر نظری سامانی – استادیار دانشگاه تهران

چکیده:

بررسی الگوی پیچانرودی رودخانهها به منظور جلوگیری از خطرات احتمالی امری ضروری است.در این مقاله محدودهی مورد بررسی، رودخانهی بابلرود واقع در جلگهی ساحلی مازندران در نظر گرفته شد. روش کار به اینصورت بود که به منظور تعیین الگوی پیچان رودی این رودخانه از ضریب خمیدگی )به روش لئوپولد و ولمن( ونیز زاویهی مرکزی)به روش کورنایس(، به عنوان ابزار غیرفیزیکی و از نقشههای توپوگرافی وعکسهای هوایی و نرم افزار Arc Gis9.3 به عنوان ابزار فیزیکی تحقیق استفاده و در نهایت نتایج تحقیق نشان دادکه میانگین ضریب خمیدگی در محدودهی مورد مطالعه برابر ۲/۵۸میباشد این رقم بیانگر بالا بودن نسبت پیچوخمدار بودن رودخانه است همچنین نشاندهنده این است که سرعت تکامل پیچان رودها از نظر زمانی و مکانی یکسان نیست. از طرفی با توجه به نتیجهی به دست آمده از شاخص ضریب خمیدگی، ۵۸ درصد ازقوسهای این رودخانه در زمرهی الگوی پیچانرودی تکاملیافته قرار میگیرند. و باتوجه به شاخص زاویهی مرکزی،۲/۷۷درصد قوسها در زمرهی پیچانرود توسعه نیافته و ۳۱/۹۴درصد در زمرهی پیچانرود توسعه یافته ,۶۵/۲۷در صد در زمره پیچانرود بسیار توسعه یافته قرار دارند. ضرایب به دست آمده از طریق این مدلها ضرورت تثبیت میانمدت و کوتاهمدت بستر را از طریق روشهای مدیریتی و مهندسی سازه ایجاب میکند