سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ریحانه اصغری – هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران

چکیده:

امروزه مقوله منظرشهری بهعنوان پدیده ای عینی ذهنی یک رکن نظری درشکل دهی به کیفیت مطلوب فضاهای شهری محسوب می گردد و درپی مطرح شدن مباحث توسعه پایدار متکی برسه اصل پایداری زیست محیطی پایداری اجتماعی و پایداری اقتصادی واژه منظر شهری پایدار نیز به همراه طراحی شهری پایدار وارد این عرصه گردیده است به دنبال یافتن مصادیقی ازمناظر شهری پایدار درایران می توان به شهرهای کهن و ارزشمند واقع دربومهای بیابانی اشاره کردکه علیرغم دشواری شرایط اقلیمی و زیستی دراین بوم توانسته اند به خوبی خود را با این شرایط تطبیق داده و همچنان پایدار و استوار بزیستند از این رو دراین مقاله درپی یافتن کیفیات فضایی مطلوب و پایدار نهفته درمنظر شهرهای واقع دربومهای بیابانی هستیم دراین راستا با روش توصیفی تحلیلی و مستند برمطالعات کتابخانه ای و میدانی ابتدا به شناخت بومهای بیابانی ایران می پردازیم سپس مفاهیم منظرشهری و منظرشهری پایدار را مورد بررسی قرارمیدهیم و درانتهاا لگوهای پایداری منظرشهرهای مطروحه را استخراج می نماییم