سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

سلیمه هدایت – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشیار و دانشجوی دکتری بخش علوم باغبانی دانشک
حسن صالحی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشیار و دانشجوی دکتری بخش علوم باغبانی دانشک
محمدرضا صالحی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشیار و دانشجوی دکتری بخش علوم باغبانی دانشک

چکیده:

منشا لیندا جنوب غرب آمریکا و مکزیک است و به مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری عادت دارد. از آنجا که این گیاه یکی از گیاهان وارداتی می باشد و به روش بذری در ایران افزوده می شود که روشی سخت و وقت گیر می باشد بایستی از روش هایی استفاده کرد که نیاز به وارد کردن بذرهای آن نباشد و همچنین گیاهان یکنواختی تولید شود. برای این منظور بهترین روش استفاده از کشت بافت در ریز افزایی آن می باشد. برای رشد و پرآوری شاخساره ها از جوانه ها تنظیم کننده های رشد BA با غلظت های ۲ و ۴ و ۶ و ۸ و ۱۰ میلی گرم در لیتر همراه با شاهد ( بدون BA ) و تیمارهای اکسین شامل NAA و ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵ میلی گرم در لیتر همراه با شاهد به کار برده شد. برای انگیزش ریشه روی شاخساره های ایجاد شده از اکسین های IBA در غلظتهای ۰/۵ و ۱ و ۲ و ۴ و ۸ میلی گرم در لیتر همراه با تیمار شاهد و NAA با غلظتهای ۰/۵ و ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۸ میلی گرم در لیتر همراه با تیمار شاهد (بدون NAA ) و BA با غلظت های ۰/۵ و ۱ و ۲ میلی گرم در لیتر همراه با تیمار شاهد (بدون BA ) استفاده شد. نتایج نشان داد که تیمار NAA با غلظت ۲ میکرومول و BA با غلظت ۶ میکرومول بهترین اثر را بر روی پر آوری و رشد طولی شاخه ها داشت. همچنین نتایج نشان داد که بهترین تیمار ریشه زایی IBA به میزان ۵ میکرومول همراه با ۱/۷۶ میلی مول بتا سیکلو دکسترین در محیط کشت MS نیم می باشد.