سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رضا فخری – کارشناس ارشد عمران- محیط زیست ، مسؤول واحد HSE مدیریت منطقه پارس شمالی
سیدحسین هاشمی –
محمد پروین نیا –

چکیده:

یکی از آلاینده های هوا که در بسیاری از استانداردها، برای آن حد مجاز در نظر گرفته شده است، اوزن می باشد. اهمیت و خطر این آلاینده به حدی است که آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده (EPA)، غلظت مجاز آنرا از مقدارµg/m3 160 در سال ۱۹۹۷ میلادی به مقدار µg/m3150 در سال ۲۰۰۸ میلادی تقلیل داد. مقاله حاضر به بررسی وضعیت آلاینده اوزن در محدوده ای از سواحل شمالی خلیج فارس (منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، عسلویه) می پردازد. در این راستا مقادیر میانگین اوزن سطحی(تروپوسفری) منطقه، در محدوره زمانی بین سال های ۱۳۸۲ الی ۱۳۸۷ مورد بررسی قرار گرفت و با برخی از استانداردهای معتبر جهانی، مقایسه گردید. بررسی ها نشان داد که مقادیر میانگین اوزن سطحی در منطقه تا سال ۱۳۸۶ تغییر قابل توجهی نداشت، ولی پس از آن با افزایش فعالیت صنایع گاز در منطقه، با افزایش چشم گیری مواجه گردیده است که اگر برای کنترل و کاهش آن برنامه ریزی خاصی صورت نگیرد، متأسفانه شاهد بروز اثرات منفی آن بر ساکنین منطقه در آینده ای نزدیک خواهیم بود