سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی توسعه پایدار و عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

بهادر زمانی – دکترای شهرسازی
نوید خالقی مقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری اسلامی

چکیده:

فضای سبز به عنوان یکی از پدیده های واقعی از نخستین مسائلی است که انسان همواره با آن درتماس بوده و هدف ازطراحی آن درحقیقت توجه به نیازهای انسانی و فرهنگی جامعه و نیز جستجوی عوامل ضروری درایجاد فضای سبز مناسب شهری می باشد لذا مکانیابی نادرست فضاهای سبز شهری در نهایت منجر به ایجاد ناهنجاریهای بیشمار اجتماعی خواهد شد که لازم است در برنامه ریزی و عمران شهری و احداث فضاهای سبز رعایت ملاکها و استاندارهای لازم برای مکان یابی آنها مدنظر قرارگیرد این پژوهش قصد دارد به بررسی دقیق این مسئله بپردازد برای این منظور معیارهای مکانیابی فضاهای سبز شهری مورد بحث واقع شده و با تحلیل دسترسی به شریانهای فرعی و اصلی نزدیکی به کاربری های سازگار و ناسازگار ماتریس مقیاس با مطالعه موردی پارک مقبره الشعرا تبریز به بررسی رعایت این معیارها پرداخت است نتایج بدست آمده حاکی از آن است که این پارک ناحیه ای به لحاظ دارا بودن عناصر هویتی و تاریخی درسطح فراناحیه ای عمل می کند و خارج از تعادل کاربری است ودرمرکزیت یک منطقه واقع شده است که می بایستی دربرنامه ریزی اولیه مورد توجه واقع می شد.