سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

معصومه عطایی – کارشناسی ارشد جغرافیای طبیعی

چکیده:

توسعه پایدارگردشگرشیوه ای مثبت برای کاهش هیجانات و تنشهایی استکه بوسیله تاثیرگذاریهای متقابل میان صنعت گردشگری و بازدید کنندگان محیط زیست و جوامع میزبان بوجود آمده است همچنین روشی است که برای توسعه گردشگری بویژه درمناطق روستایی که وابستگی گردشگری و محیط زیست درآنها مشهود است توسعه گردشگری جهت فقرزدایی و کاهش مهاجرت ایجاد رفاه اجتماعی حفظ ویژگیهای فرهنگ سنتی حفظ بافت سنتی ارتباطات فرهنگی حفظ منابع طبیعی و فرهنگی تقویت غرور ملی و ایجاد فرصت های شغلی درکنار فعالیت های کشاورزی و دامداری درمناطق روستایی عنصری اساسی محسوب شده یگانه راه نجات این مناطق از مسائل و مشکلات اجتماعی و اقتصادی می باشد موفقیت گردشگری روستایی مرهوم محیط زیست سالم و جالب توجه روستا است بنابراین لازم است تمام نیازهای مختلف روستا به طور صحیح اداره شوند و بین آنها تعادل برقرار گردد. اما نکته ای که باید درنظر داشت این است که چگونه برای توسعه این نوع گردشگری حساس برنامه ریزی کرد و با استفاده از معیارهای زیست محیطی و فرهنگی اجتماعی از آثار منفی آن برروی جوامع محلی پیش گیری نمود.