سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

زینت شهسوار – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی زیست محیطی، دانشگاه آزاد اسلامی، وا
زهره موسوی نسب – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان
مریم خرم – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی زیست محیطی، دانشگاه آزاد اسلامی، وا

چکیده:

هم اکنون بشر در دوران سوخت فسیلی به سر می برد زیرا ۸۵ درصد انرژی مورد استفاده انسان امروزی از سوختهای فسیلی به دست می آید اما آشکار است که این وابستگی شدید به سوختهای فسیلی مشکلات زیست محیطی قابل ملاحظه ای را به وجود می آورد و در حال اثر گذاری بر اقلیم جهانی است. بشر مدتهای طولانی به طور غیر مستقیم از انرژی خورشیدی استفاده کرده است. جامعه امروزی در اصل به انرژی فسیل خورشیدی که در نفت، زغال سنگ و گاز طبیعی ذخیره شده، وابسته است اما هم اکنون مهار انرژی خورشیدی با استفاده از جمع کننده های تابش خورشید و ابزارهای فتوولتایی، به گونه ای مستقیم تر آغاز شده است. سیستمهای انرژی خورشیدی، فناوری های جدیدی هستند که برای تامین گرما، آب گرم، الکتریسیته و حتی سرمایش منازل مسکونی، مراکز تجاری و صنعتی بکار می روند. فناوری های حرارتی خورشیدی به دو بخش نیروگاههای حرارتی خورشیدی و کاربردهای غیر نیروگاهی سیستمهای خورشیدی تقسیم بندی می شوند. ایران به لحاظ ویژگی های خاص جغرافیایی از جمله مناطق مستعد برای به کارگیری این نوع فناوری است و تأسیس و بکارگیری نیروگاه‌های خورشیدی آینده‌ای پر ثمر و زمینه‌ای گسترده را برای کمک به خودکفایی و قطع وابستگی کشور به صادرات نفت فراهم خواهد کرد. در راستای نیل به این هدف در این مقاله ضمن بررسی مزایای استفاده از فناوری انرژی خورشیدی، انواع نیروگاه های خورشیدی و کاربردهای متعدد آن ها مورد بحث قرار گرفته است.