سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی مدیریت کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مسعود یوسفی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی ومنبع طبیعی یاسوج
بهروز حسن پور – استادیار پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی کهگیلویه وبویراحمد

چکیده:

جنگلهای زاگرس قریب به ۴۶ درصد از جنگلهای کشور را تشکیل میدهند و قریب به ۵۰ درصد از جامعه دامداران عشایری کشور با بیش از ۵ میلیون واحد دامی خود از نظر تامین علوفه و گذران زندگی وابسته به این جنگلها می باشند اما در سالیان اخیر تغییرات اب و هوایی و به تبع ان خشکسالی های متناوب و پی در پی خسارت قابل توجهی به جنگلها و مراتع و به تبع آزان به دامداران جنگل نشین وارد نمودها ست درارتباط با عرصههای جنگلی کشور کمبود آب و نزولات جوی به ویژه در جنگلهای زاگرس از عوامل عمده کاهش رشد و استقرار گونه ها می باشد لذا گونه های حساس به خشکی اعم از جنگلی و مرتعی اسیب جبران ناپذیری ازا ین واقعه نامساعد طبیعی متحمل شده اند نظر بهاینکه امکان آبیاری و تامین رطوبت بجز بارندگی طبیعی برای گونه های جنگلی و مرتعی حساس و نابردبار به خشکسالی وجود ندارد لذا کاربرد علم نوین زیست فناوری گیاهی یکی از راه های توجیه پذیر اقتصادی در ایجاد و تولید و حمایت گونه های باارزش جنگلی و حساس به خشکی و خشکسالی می باشد.