سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس زلزله، سازه و روشهای محاسباتی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مرتضی حسینعلی بیگی – استادیار دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
جواد برنجیان – استادیار دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
امید لطفی عمران – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه
ایمان محمدپورنیک بین – دانشجوی دکتری سازه

چکیده:

تحقیقات گذشته نشان دادها ست که استفاده از الیاف دربتن سبب افزایش مقاومت ضربه ای وسایشی بعلاوه کاهش ترک خوردگی و افزایش مقاومت خمشی و کششی میگردد از یک سو بتن خودتراکم بتنی بسیارسیال و روان می باشدکه بسیاری از مشکلات بتن معمولی نظیرجداشدگی آب انداختگی و غیره را مرتفع نموده و علاوه بران بدون نیاز به هیچ گونه لرزاننده داخلی یا خارجی تحت اثروزن خودمتراکم می شود این ویژگی کمک قابل توجهی به اجرای اعضا سازه ای با تراکم زیاد آرماتور می نماید از سویی دیگر فناوری نانو درسالیان اخیر موجب تحولات شگرفی دردانش بشری گردیده است نانوذرات که نتیجه ای از فناوری نانوهستند به دلیل دارا بودن ویژگیهای خاص فیزیکی و شیمیایی به عنوان یک پوزولان مصنوعی بسیارفعال درتکنولوژی بتن توانسته اند با کاربرد درساخت مصالح پایه سیمانی ساختار آنها را به شدت تحت تاثیر قرار داده و بهبود بخشند.