سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مکرم روان بخش – عضو هیئت علمی پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی
سمیرا بنی اسدی – دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم محیط زیست

چکیده:

دریاچه ارومیه با مساحت حدود ۵۰۰۰ کیلومترمربع واقع در شمال غربی ایران یکی از مهمترین و ارزشمندترین اکوسیستم های آبی کشور است. این دریاچه بزرگترین دریاچه داخل کشور بوده که به علت دارابودن ویژگی های اکولوژیکی منحصر به فرد در سال ۱۳۴۶ بعنوان پارک ملی سپس در سال ۱۳۵۴ به عنوان سایت رامسر و در سال ۱۳۵۶ به عنوان ذخیره گاه بیوسفر تعیین گردید. به رغم تمام ارزش های موجود، مطالعات انجام شده نشان می دهد که خطرات زیادی این اکوسیستم را تهدید می کند. در این مقاله ابتدا اختصاصات جغرافیایی این بوم سازگان (مشتمل بر ویژگی های جغرافیایی دریاچه و تالاب های اطراف آن) تعیین، سپس ارزش های منحصر به فرد اکولوژیکی (تنوع زیستی گونه های گیاهی و جانوری) آن معرفی می شود، در نهایت مخاطرات زیست محیطی و علل بروز آنها و راهکارهای بهبود و احیاء مجدد این اکوسیستم ارائه خواهد شد.