سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای روانشناسی و علوم تربیتی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مرتضی همایون نیا – دانشجوی رفتار حرکتی
جمال فاضل – استادیار دانشگاه تهران
حسین نامداری –

چکیده:

قرن بیست و یکم قرن دگرگونی های سریع انفجار اطلاعات ودورانی است که درآن فناوری اطلاعات جهان را به صورت یک دهکده درآورده است دراین دوره هر لحظه باید منتظر وقوع حادثه ای پیش بینی نشده و یا آسیبی جدید یا رویدادی عجیب و باورنکردنی باشیم که بنیان های اجتماعی را تغییر می دهد انسان برای اینکه بتواند تا حدامکان رویدادهای را پیش بینی کند یا بطور مناسبی با ان برخورد کند به این منظور که آسیبی جدی به او از لحاظ فردی و اجتماعی وارد نشود یا اثرات نامناسب ان را به حداقل برساند نیاز به توانایی های متعددی دارد که یکی از این توانایی های مهم دراین عصر هوش هیجانی است گلمن ۱۹۹۵ درسالهای اخیر هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های مهم روانشناختی درپژوهشهای بسیاری مورد بررسی قرارگرفته است که نشان میدهد این نوع هوش با چگونگی برخورد با موقعیت ها و موفقیت یا عدم موفقیت درحیطه های مختلف زندگی ارتباط دارد تحقیقات متعدد نشان داده اند که داشتن تحصیلات و هوش منطقی بالا به تنهایی تضمین کننده موفقیت نیست بلکه افراد نیاز به هوش اجتماعی که شامل توانایی بازبینی احساسات و هیجانات خود و دیگران هدایت تفکر کنترل تکانه ها بکارگیری مهارت های ارتباطی خودآگاهی تنظیم عواطف و بیان هیجات درموقع مناسب است دارند کینر و لیمن ۲۰۰۷ که اصطلاحا هوش هیجانی نامیده می شود