سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی رفتار سازمانی در پرستاری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

اعظم حبشی زاده – کارشناس ارشد پرستاری گرایش مدیریت پرستاری)
زهره ونکی – دکترای تخصصی پرستاری، دانشیار)
مجید جنتی – کارشناس ارشد الهیات
مریم امیرفخریان – کارشناس آموزش)

چکیده:

مقدمه: از اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ رضایتمندی بیماران مورد توجه قرار گرفته است . دراین مطالعه سعی شده است تا با توجه به اهمیت رضایت بیماران که ملاک ارزشمندی در نشان دادن کیفیت مراقبت پرستاری می باشد و روحیه پرستاران به عنوان عاملی که مؤثر در کیفیت مراقبت است، ارتباط بین این دو عامل را سنجید. مواد و روشها : این مطالعه از نوع توصیفی – تحلیلی است که در یکی از بیمارستانهای آموزشی شهر تهران صورت گرفت. از بین بخشهای داخلی-جراحی بیمارستان تعداد هشت بخش ( ۴ بخش داخلی و ۴ بخش جراحی ) بصورت تصادفی انتخاب شد . تمام پرسنل پرستاری بخشهای مورد مطالعه در مطالعه شرکت نمودند . در گروه بیماران تعداد ۵۰ نمونه که از نظر برخی ویژگیها مانند سن، جنس، سابقه بستری، تعداد دفعات بستری و … یکسان بودند بصورت در دسترس انتخاب شدند. دادهها بر اساس تکمیل ۲ پرسشنامه ۱- روحیه پرستاران و ۲- رضایت بیماران حاصل شد. اطلاعات با استفاده از نرمافزار آماریspss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت ارتقاء روحیه کاری پرستاران و افزایش رضایت بیماران از وظایف مدیران پرستاری است. بر مدیران است تا با توجه به عوامل مؤثر بر روحیه پرستاران و بهبود هویت سازمانی پرستاران، آنان را در جهت انجام وظایف خویش حمایت نموده تا شاهد مزایایی چون ارتقاء کیفیت مراقبت و بدنبال آن افزایش رضایت بیماران باشیم.