سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

داریوش حیاتی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد لامرد، گروه زبان انگلیسی، لامرد، ایران.
سیداحمد هاشمی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد لامرد، گروه مدیریتآموزشی ، لامرد، ایران

چکیده:

امروزه بسیاری از متخصصین آموزش زبان بر این باورند که آموزش زبان صرفا آموزش زبان نیست بلکه روند آموزش زبان شامل آموزش فرهنگ نیز می شود زیرا زبان فرهنگ محور است و در واقع زبان یکی از جنبه های فرهنگ و رفتار اجتماعی می باشد. امروزه یادگیری زبان انگلیسی دیگر به عنوان یک مد مطرح نیست بلکه جبر اجتماعی به دلایل مختلف از جمله برقراری ارتباط جهت کسب علم و تجارت و غیره فراگیری زبان انگلیسی را به یک امر غیر قابل اجتناب تبدیل کرده است. با مطرح شدن زبان انگلیسی به عنوان زبان بین المللی یادگیری این زبان با توجه به اینکه زبان ابرقدرتهای است که در تعیین سرنوشت سیاسی بسیاری از کشورها به صورت مستقیم یا غیر مستقیم با رویکردی فرهنگی موثر بوده اند باید با دقت خاصی آموزش داده شود زیرا ابر قدرتها با ترویج زبان خود راه را برای استعمار فرهنگی و سیاسی ملتها هموار می کنند. از آنجا که زبان علاوه نقش خود به عنوان ابزار ارتباط بر روند تفکر انسان نیز تاثیر می گذارد و شاید بی دلیل نیست که انگلیسی زبان ها می گویند اگر فردی دو زبان بداند دو نفر است. این مقاله سعی بر این دارد تا ضمن بررسی ارتباطات بین فرهنگی در آموزش زبان با نگاهی ویژه به زبان انگلیسی و تاثیر این زبان مانند بقیه زبانها در نحوه تفکر انسان چالشهای فرهنگی موجود در یادگیری زبان انگلیسی و راهکار های عملی متناسب با فرهنگ ایرانی- اسلامی برای جلوگیری از تهاجم فرهنگی را معرفی کند.