سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی اکبر عامری – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
هاشم کنشلو – موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ایران

چکیده:

برای تعیین مناسبترین روش ذخیره نزولات و میزان آبیاری تکمیلی روی رشد و استقرار سه گونه درختی، مناطق خشک جنوب استان سیستان و بلوچستان، طرحی تحقیقاتی در منطقه دشتیاری چابهار به اجرا درآمد. این آزمایش بصورت طرح آماری کرت های خرد شده (split-plot) درقالب بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار طی پنج سال روی سه گونه شامل چش یا کرت (Acacia nilotica) ، کهور ایرانی (Prosopis cineraria) و کنار (Ziziphus spina-christi ) به اجرا درآمد. صفات مورد بررسی شامل درصد زنده مانی، قطر ساقه در ارتفاع ۲۵ سانتی متری، ارتفاع ساقه، طول تاج نهال ، ارتفاع نهال، قطر متوسط تاج پوشش و رشد متوسط جوانه های سالیانه بودند. نتایج آزمایش نشان داد مناسبترین گونه برای استقرار در منطقه دشتیاری چابهار، در درجه اول گونه چش (کرت) بود. زیرا درصد زنده مانی و استقرار آن از سایر گونه ها بالاتر بود. در مرحله بعدی گونه کهور محلی نیز از شرایط مناسبی در طرح برخوردار بود و توانست در بسیاری از تیمارها بالاتر از ۵۰% استقرار یابد و توانایی رشد و گسترش در شرایط منطقه دشتیاری را داشت. از نظر تاثیر روی صفات رویشی و استقرار گونه ها روش ذخیره نزولات به شیوه بند خاکی موثر تر از شیوه تورکینست بود.