سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی صنعت احداث

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمود گلابچی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
سعید یوسفی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
منا فروزانفر – کارشناس ارشد مدیریت پروژه و ساخت:

چکیده:

تئوری مدیریت کلاسیک، سازمانها را بر اساس ساختار سازمانی آنها، ماهیت محصولاتی که ارائه می شود و یا پروژه های سازمان، طبقه بندی می کند. با توجه به ابهام در دنیای کسب و کار، دشواریها در تقسیم وظایف و بخش بندی زیر سیستم ها، در اواخر قرن ۰۲ ، سازمانها بهسمت سازماندهی فعالیتهایشان در قالب پروژه و سازمانهای پروژه محور حرکت می کنند . هرچه سازمان انواع پروژ ه های متفاوتی را انجام دهد، سازمان متمایزتر می شود و پیچیدگی مدیریتی آن بیشتر می شود. سازمان پروژه محور به ساختار سازمانی خاصی اطلاق میشود که برای دوره موقتی شکل گرفته است تا شرکتها را قادر سازد، وظایف خاص خود را انجام دهند. جهت تحقق اهداف و علایق مشخص شدهسازمان، مجموعهای از خدمات، فعالیتها و روشهای همکاری مورد نیاز میباشد. بسیاری از محققین علوم مدیریتی بر این باورند که در سازمانهای پروژه محور به دلیل وجود ویژگیهای خاص این سازمانها و مخصوصا طبیعت موقت فرآیندهای کاری و محیط پویای آنها، چالشهای خاصی برای سازمان، تیم پروژه و کارمندان موجود خواهد بود. در این تحقیق سعی بر آن است تا با بررسی متون مدیریتی و انجام مصاحبه با مدیران برخی از سازمان های پروژه محور به بررسی اجزای سازمانهای پروژه محور پرداخت.