سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

رضا باقری – استادیار گروه منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافت، کرمان، ایرا
صدیقه محمدی – دانشجوی دکتری آبخیزداری دانشگاه تهران
علیجان آبکار – هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان
حامد شرفی – دانشجوی کارشناسی مرتع و آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافت، کرما

چکیده:

تحقیق با هدف تعیین اثر گونه های پرستار مرتعی کلاهمیرحسن Acantholimon festucaceum (Jaub & Spach) Boiss ، زول Eryngium bungei Boiss ، خارگونی Noaea mucronata (Forsk.) Aschers. واسپند Peganum harmala L. بر رطوبت خاک، درصد جوانه زنی و رشد اولیه چاودار کوهی ) Secale montanum ) انجام شد. پس از پیدا کردن جمعیتهای هماندازه و همشکل از گونههای پرستار در یک منطقه تخریبیافته مرتعی از شهرستان بافت، زیراشکوب این گونهها بصورت تصادفی جهت کشت چاودار انتخاب شدند. پس از ایجاد چالههایی به ابعاد۱۰*۱۰سانتیمتر در زیراشکوب بوتههای پرستار و فضای بین بوتهها )به عنوان تیمار شاهد(، به کشت بذور چاودار در اواسط پاییز اقدام شد. میزان سبز شدن بذور و رشد اولیه )ارتفاع( گونههای کشت شده در اوایل بهار اندازه گیری شدند. همزمان با اندازهگیری ارتفاع گیاهچهها، رطوبت خاک دو عمق ۱۰-۰ و۲۵-۱۵سانتیمتر فضای زیراشکوب و مابین گیاهان پرستار از روش جرمی تعیین شد. پس از تجزیه واریانس دادهها، از آزمون چنددامنه دانکن جهت مقایسه میانگین کمک گرفته شد. طبق نتایج هر چند تغییری در درصد سبز شدن چاودار در زیراشکوب گونه های پرستار با فضای سبز مشاهده نشد ولی یک روند افزایشی در رشد نهالچههای این گونه بعلت حمایت گونههای پرستار کلاه میرحسن، زول، خارگونی و اسپند به ترتیب ۳/۴ و ۲/۶ و ۳/۹ و ۲/۲ برابر در مقایسه با فضای باز مشاهده شد.