سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هشتمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

آرش یونس نیالهی – پژوهشکده علوم و فناوری نانو، دانشگاه کاشان، کاشان
احمد اکبری – گروه فرش، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، کاشان

چکیده:

در این پژوهش، تشکیل نانوالیاف پلی(وینیلیدن فلوئوراید) با استفاده از سه نوع حلالN و N)-دیمتیل فرمآمید،استون، استالدهید) و فرآیند ریسندگی الکتریکی مورد بررسی قرار گرفته و یک مکانیسم جدید برای اثرات حلال نیزارائه شد. در محلولهای این پلیمر، وجود ژلشدگی مشخص شد که به میزان بلورینگی، پیوند هیدروژنی و جدایی فازی ارتباط داشت. غلظت ژلشدگی برای حلالهای- N و Nدیمتیل فرمآمید، استون، استالدهید به ترتیب کاهش یافت براساس مکانیسم ارائه شده، نوع حلال، ژلشدگی، وجود جدایی فازی اسپینودالی و موقعیت آن عوامل بسیار مهمی درریسندگی محسوب میشوند که در-N و N دیمتیل فرمآمید موقعیت جدایی فازی اسپینودالی داخل مرز انتقال سل ژل، برای استون بر روی مرز و برای استالدهید خارج آن بوده است