سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

زهرا ملک سیاه چشم –

چکیده:

ماهی و دیگر جانوران آبی برای ادامه حیات به اکسیژن محلول ( اکسیژن موجود در آب) نیازمندند. این میزان اکسیژن محلول به درجه حرارت، کیفیت رسوبات رودخانه، مقدار اکسیژن باقی مانده حاصل از تنفس و تجزیه ارگانیسم های داخل آب، مقدار اکسیژن برگشتی حاصل از فتوسنتز گیاهان، جریان رودخانه و میزان هوادهی بستگی دارد. اکسیژن محلول بر حسب میلی گرم بر لیتر و پی پی ام محاسبه می شود. درجه حرارت آب رودخانه بر مقدار اکسیژن محلول موثر می باشد: اکسیژن در آب گرم کمتر از آب سرد حل می شود. به این دلیل، آب های گرم بیشتر مورد توجه هستند، به طور مثال:‌ ماهی قزل آلا به اکسیژن محلول بیش از ۸ میلی گرم بر لیتر نیاز دارد. ماهی خاردار خط دار (Striped bass ) اکسیژن محلول بالای ۵ میلی گرم بر لیتر را ترجیح می دهد و بیشتر ماهی های آب گرم به اکسیژن محلول بیش از ۲ میلی گرم در لیتر نیازمندند.