سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

امیر محسنی – دانشجوی کارشناسی ارشد
حسین میرسیدحسینی – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه تهران

چکیده:

آزمایش ذکر شده در سال زراعی ۱۳۸۸ در زمینی به مساحت ۲ هکتار در مزرعه ۴۰۰ هکتاری موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر (کرج) به صورت فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی صورت پذیرفت. فاکتور اول شامل چهار سطح آبی (W1-4) (60% :W4،۸۰% : W3، ۱۰۰%: W2،۱۲۰ % :W1 و۱۲۰% آبیاری کامل) و فاکتور دوم شامل چهار سطح کودی (N1-4) (شاهد بدون کود:N4،۶۰% :N3 ، ۸۰% :N2 و۱۰۰% :N1 توصیه کودی) به روش کودآبیاری بودند. کود اوره طی چهار مرحله به گیاه داده شد. نتایج نشان داد که بالاترین میزان تلفات مربوط به سطح کودی ۱۰۰% (N1) و سطح آبیاری ۱۲۰% (W1) در حالی که بیشترین غلظت و جذب مربوط به سطح کودی ۱۰۰% و سطح آبیاری ۱۰۰% می باشد. از طرفی چون بین تیمار W2N1 و تیمار W2N2 تفاوت معنی داری وجود نداشت سطح دوم کود و آب به عنوان سطح بهینه در نظر گرفته شد.