سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

راحیل قاسمی سردره – گروه گیاهپزشکی پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
حسن رضا اعتباریان –
نوازاله صاحبانی –
حشمت اله امینیان –

چکیده:

یکی از خسارات عمده مرکبات در دنیا شیوع و گسترش فزاینده پوسیدگی پس از برداشت می باشد که توسط کپک آبی( Penicillium italicum ) بوجود می آید. تاثیر جدایه ی آنتاگونیست Pichia guilliermondii M63 در کنترل رشد میسلیومی در آزمون کشت متقابل، آزمون متابولیت فرار و آزمون ترکیبات غیر فرار در روی محیط کشت PDA انجام گرفت که مساحت پرگنه ها بطور معنی داری کاهش یافت. در بررسی اثر جدایه ی مخمر در کنترل بیولوژیک بیماری کپک آبی بر روی پرتقال برای دوره انبار، چهار طرف میوه ها با سوراخهایی به عمق ۳mm زخمی شدند و ۴۰μl از سوسپانسیون ۱×۱۰۸ cells/ mL از جدایه های مخمر و سپس بعد از گذشت ۲۴ ساعت ۲۰μl از سوسپانسیون با غلظت ۱×۱۰۵ cells/ mL قارچ عامل بیماری تلقیح شد و سپس میوه ها در دو دمای ۲۰ C و ۵ C قرار گرفتند. در هر دو دما مساحت لکه های ایجاد شده بطور معنی داری کاهش یافت